start

tekeningen&
zeefdrukken

evenementen

video

bio

contact

 

 

Zeefdrukken en Tekeningen

Cultuurprijs 2008

Fabula

Fabula - zeefdruk (59cm x 74cm) - 2008

Fabula
Het werk stelt een gemeenschap voor.
Iedere figuur beweegt in zijn wereld, zijn manier van leven.  Alle figuurtjes worden samengehouden door een warm genuanceerde oranje-gele achtergrond.  Het is ook een plastisch element dat diepte geeft aan het geheel.
Deze grote kleurvlakken houden alle figuren samen.  Het oranje-geel verwijst naar een geharmoniseerde samenleving.
De figuurtjes bewegen, hebben een pose aangenomen, de ene rechtstaand, andere gebogen, kruipen, enz.  Om dit te bereiken is op een zeer plastische manier omgegaan met de techniek van zeefdruk. Het frêle, fragiele van de figuren verwijst naar onze eigen psyche.
Het enige hoofd (een pasfoto?) zonder gezicht verwijst naar de toeschouwer, die zichzelf herkent in deze wereld vol eigengeaarde individuen die toch harmoniseert tot één geheel.
Dit is een mogelijke lezing van dit kunstwerk.
Er zijn tal van opties die voor iedere toeschouwer anders ingevuld zullen worden, zoals het voor de hand liggende stripverhaal, het kan ook een sportgebeuren zijn, een betoging, een stoet, een feest, of dat wat ons allen te wachten staat op het eind: het afscheid.

Jan Karel Verbeke


ecce homo


zie de mens, een haarloze
schaduw, hij heeft de steppe verlaten,
het gras waar hij met schichtige
dieren geborgen, verborgen was
naakt probeert hij zijn lichaam
uit, het onwennig omhulsel:
zal hij kruipen en ruiken
dicht bij de bodem of loopt hij
rechtop zijn blik gericht
op het eindeloze, al wat mogelijk
op hem wacht, de verleiding
van het raadsel, de ren naar
een einder die telkens verschuift
een houding heeft hij nodig
een zintuig dat bij hem past
hij kiest de ogen uit, het orgaan
dat de hemel aftast en zoekt
naar de woonplaats der goden
zo is hij geworden: een wezen
ontworteld, ontworsteld
aan de aarde, een bewoner
van de ruimte die moet wennen
aan een huid, een beweging
de wereld ligt voor hem open
en hij weifelt: tot waar mag hij
gaan, elke stap kan hem breken,
stuk slaan als een ei
zie je de mens, zijn spreidstand
tussen heimwee en hoogmoed,
zijn twijfel: er is de hunkering,
er is de  angst - zijn ogen tonen
waar hij heen moet, zal hij blijven,
zal hij reizen, welk vooruitzicht
maakt hem het bangst?


Staf de Wilde

Valid XHTML 1.0 Strict